Runde

29 juli 2009

Ik zit nu te schrijven op het eiland Runde. Als je hier naar toe rijdt denk je weer naar het einde van het land te gaan. Smalle wegen, smalle bruggen en 2x met de pont een fjord oversteken. Dan rijd je tot de weg eindigt in een camping: www. goksoyr.no Daar ben je dan op Runde, een vogeleiland aan de westkust van Noorwegen. Een beetje op de helft van het land. We hebben wel een aantal reisdagen nodig gehad om hier te komen. Dagen waar we gemiddeld 250 km reden en onderweg soms een stevige bergwandeling maakten, of tijdens de lunch ons boek uitlazen. Hoog in de bergen hoorden we, tijdens de wandeling, een geluid dat ons het meeste aan de piep van een lege batterij in de telefoon deed denken... Na enig speuren bleken er twee goudplevieren naar ons te roepen. In Vagamø bezochten we ons eerste staafkerkje. Bijzonder in zijn eenvoud. En bijzonder in de overdaad aan prachtig houtsnijwerk. Het altaar, de preekstoel en aan de kop van elke kerkbank. Inderdaad veel, mooi houtsnijwerk maar wat blijft is toch de indruk van eenvoud.

Nu staan we op onze 31^e overnachtingsplaats. Precies zes weken onderweg! De teller zegt dat we 8100 km hebben gereden. Nou we, Gert dan, want die 200 die ik heb gedaan zijn al lang geleden en tellen in het geheel dus niet mee....We zijn het nog lang niet zat, genieten iedere dag weer van wat er zich opdoet.

De Geirangerfjord was prachtig om te zien, het tweede stuk van de E 63, de Trollstigveien, was eigenlijk het allermooist, tenminste dat vonden wij. Natuurlijk hadden we hem 15 jaar geleden al eens gereden, maar het blijft indrukwekkend: een afdaling van 12% in wel 11 haarspeldbochten. In de reisgids van Noorwegen staat hij omschreven als: Een ritje met de achtbaan door Noorwegen!

Gisteravond hebben we op tijd gegeten en toen hurry-up de berg op! Het leek wel een beetje op steile wand klimmen om boven te komen.... Dus redelijk buiten adem bereikten we de top! We pelden meteen twee truien af... pfff! Prachtig uitzicht hadden we toen op de Atlantische oceaan. Vervolgens begon het speuren naar de puffins. In goed Nederlands: papagaaiduikers. Nu hoefden we niet echt te zoeken. Er zitten hier namelijk 170.000 paar zeevogels. Runde is het derde grootste vogeleiland van Noorwegen. Voornamelijk puffins, jan van genten, drieteenmeeuwen, zeekoeten, kuifaalscholvers, noordse stormvogels, alken en grote jagers. Verder hopen we natuurlijk ook nog een zeearend te zien...

We moesten wat naar beneden klauteren tegen de rotsen en konden toen de papagaaiduikers heel dicht benaderen. Wat een snoepjes van vogels, prachtig zien ze eruit met hun aparte snavels. Het opstijgen en landen is ook mooi om te bekijken. Ze kijken alsof ze zelf verbaasd zijn dat het weer is gelukt. Koddig, de jongen schooien af en toe nog wel om voer bij hun ouders, maar die hebben er duidelijk geen boodschap meer aan!

Op de terugweg!

7 augustus 2009

Vanaf Runde, waar we een heerlijk verblijf hebben gehad, zijn we afgezakt naar de gletsjer Jostedalsbreen. De hoogste toppen van het bergland van Breheimen zijn bedekt met een ijskap. Van dit gletsjerveld, dat het grootste is op het Europese vasteland, wordt het merendeel ingenomen door de 475 km metende Jostedalsbre. Op sommige plaatsen is de ijskap wel 450 m dik! We vonden een camping in Olden http://www.melkevoll.no/ Vanaf die camping is het maar 45 minuten lopen naar de gletsjer. We arriveerden er in de stromende regen. In de loop van de avond werd het droog en toen zagen we ook op wat een mooi plekje we nu terecht waren gekomen.

We stonden in een soort van kommetje tussen allemaal hoge bergen. Vlakbij denderde een grote waterval naar beneden. Daar hadden we het geluid al wel van gehoord, maar nu zagen we hoe groot hij was.

De volgende dag begon met een stralend zonnetje, dus zijn we na het ontbijt maar meteen de berg op gelopen.. Inderdaad, 45 minuten lopen. Door zo'n mooie omgeving dat, als het niet allemaal flink berg op was geweest, de wandeling gerust nog wat langer had mogen duren...Af en toe peuzelde ik een bosbes of een wilde framboos. En daar was hij dan...

Vijftien jaar geleden zijn we hier op deze zelfde plek geweest. De gletsjer had toen een enorme indruk op ons gemaakt. Vandaar dat we besloten nu nog eens langs te gaan. We konden onze ogen bijna niet geloven. Wat toen een heel indrukwekkende ijsmassa was geweest, daar was nu nog een smal uitlopertje van over. Nu konden we met eigen ogen aanschouwen wat de opwarming van de aarde dus voor gevolgen heeft. We zijn er echt van geschrokken! Maar het blijft bijzonder om zo dichtbij een gletsjer te staan.

We wandelden in het zonnetje weer terug naar de camping. Genietend van de schitterende natuur om ons heen. Overal zag en hoorde je water vallen. We passeerden een waterval die zich met zoveel geweld omlaag stortte dat je er beneveld bij vandaan kwam. Handenvol framboosjes plukte ik langs het pad. De volgende dag vervolgden we onze reis. Op de heenweg, door de bergen naar de gletsjer, regende het flink. Nu was het mooi weer, dus konden we genieten van de prachtige omgeving. Veel meren en snel stromende kraakheldere bergbeekjes.

En overal op de weg zagen we bovenop de bergen de ijskap liggen. Soms spierwit, soms met blauwe plekken in de sneeuw. Maar soms ook met metershoog opstaande blauwe pieken. Indrukwekkend!!! We gingen op weg naar de Hardangervidda. Dit is Europa's grootste bergplateau, 7500 km². Ongeveer de helft daarvan is nationaal park. De hoogvlakte ligt gemiddeld 1000 tot 1250 m boven de boomgrens. De begroeiing bestaat voornamelijk uit mossen, korstmossen, en wat hei. Je kunt hier nog veel verschillende dieren tegenkomen. Er leeft een grote verwilderde kudde rendieren, maar ook beren, wolven, veelvraten, lynxen en zelfs poolvossen. En waar Gert's belangstelling voornamelijk naar uitging, ook veel vogels, die ik nu niet allemaal op ga noemen...

Onderweg bekeken we nog een mooi staafkerkje in Kaupanger. Vanaf Naerøydal hadden we een prachtige bergweg uitgezocht die ons door de sneeuw over de toppen zou voeren. Pech, we namen een verkeerde afslag en doken een tunnel in. Meteen ook de langste van Noorwegen, ruim 24 km. We tunnelden wat af op deze route, een paar van 11 en 12 km. En nog enkele van 6 km dus we schatten dat we in een paar uur wel 60 km onder de grond verbleven. Er was wel afwisseling, want we vaarden ook nog twee keer met de pont een fjord over! Toch zou ik niemand deze route aanraden.. Het was inmiddels weer gaan regenen en laat in de middag arriveerden we in Eidfjord, waar een natuurinformatiecentrum is. Daar werd een prachtige film over de Hardangervidda vertoond. Deze was opgenomen vanuit een vliegende helicopter en afgedraaid op 5 schermen die enigzins rond waren opgesteld. Prachtig, ik moet bekennen dat ik me af en toe aan de stoelleuning heb vastgehouden, als we erg schuin gingen... Zo kregen we een prima indruk van de natuur in dit gebied. Verder hadden ze daar nog drie etages informatie over de daar voorkomende dieren en planten. Buiten gekomen regende het nog flink door. Gelukkig hoorde bij dit informatiecentrum ook nog een café. Nu is een café in Noorwegen een ander café dan bij ons. Je kunt er namelijk koffie drinken en hebt dan keuze uit veel soorten gebak. Maar je kunt er ook heerlijk eten. Meestal wel eenvoudige gerechten en vaak ook specialiteiten uit de streek.

Dus we hebben daar lekker gegeten en toen ons campertje weer opgezocht, dat nog netjes op de parkeerplaats stond te wachten. Het was wel een speciale parkeerplaats, want de stammen van de bomen waren aangekleed met een gebreid jasje! Het was inmiddels flink laat geworden en de campings waren niet dik gezaaid, dus hebben we een plekje gezocht op een parking boven op de hoogvlakte. Resultaaat was een prachtig weids uitzicht! Maar we deden de lappen voor de ramen, namen nog een drankje en gingen moe naar bed.

De volgende ochtend was het droog, dus hebben we niet geaarzeld en meteen naar Dyranut gereden, waar een wandeling speciaal voor vogelaars was aangeduid. We wandelden, nou ja, we balanceerden op smalle planken over natte moerasstukken. En sprongen van steen naar steen om smalle beekjes en snelstromende riviertjes over te steken. Maar ook hier kwamen we tot de conclusie dat we te laat in het seizoen waren. Veel vogels waren al vertrokken. We zagen nog wel 5 goudplevieren prachtig dichtbij! We deden er drie uur over en toen we terug bij de camper kwamen liepen we al weer door de wolken en viel de eerste regen. Wat een pech, want het is zo'n prachtig gebied. Enorm uitgestrekt met riviertjes en meren. Graag hadden we wat langer rondgekeken, maar zo had het geen zin.

We deden boodschappen in Geilo, een grote wintersportplaats. Dit is waar we ontdekten dat de Nederlanders hier in grote getale waren neergestreken. Wij zochten een camping wat verder van het toeristische gebeuren en kwamen terecht in Uvdal. http://www.uvdalresort.no/ Zelfs in de stromende regen zagen we dat dit een mooi campinkje was, aan een rivier. Lekker rustig! Gert trok z'n nieuw aangeschafte pantoffelsokken aan. Vanaf nu heeft hij vast nooit meer koude voeten! We speelden nog een spelletje Tantrix en deden, voor het naar bed gaan, nog een schietgebedje voor droog weer.

Dat heeft geholpen, we stonden op met droog weer. Zo dicht bij de rivier, zou ik dan nu proberen om een visje te vangen???Terwijl ik nog twjfelde kreeg ik een smsje van Harm en dat gaf de doorslag. Ik kocht een dagkaart voor 60 kronen en ging m'n hengel optuigen. De zon brak door en ook al haalde ik er geen vis uit, we hadden een heerlijk dagje daar in het Uvdal! Het rustige campinkje werd wel wat drukker toen op het eind van de middag de ene na de andere Nederlandse combinatie het terrein op kwam rijden. Ook wel weer gezellig, reiservaringen werden uitgewisseld. Ik kreeg adviezen over aas en ingooien... Uiteindelijk had ik, toen ik eenmaal die ene bergforel ving, een heel schare Nederlandse supporters!

Vanaf hier zijn we naar het zuiden afgezakt. We reden de weg van Geilo naar Kongsberg. Onderweg bekeken we nog 3 staafkerkjes. (Uvdal, Nore en Rollag) Het waren kleine kerkjes die niet echt op de doorgaande weg lagen. Ze blonken uit door eenvoud en prachtig schilderwerk.

Nu ( 6 augustus) hebben we Noorwegen achter ons gelaten en zijn we aangeland in het zuiden van Zweden. Aan de overkant van het water vingen we al een glimp op van Denemarken. Het is nu mooi weer, veel zon en aanmerkelijk hogere temperaturen. Nu we meer in het zuiden komen zien we dat de wilgenroosjes zijn uitgebloeid, de pluizen zaad hangen er aan en hun mooie paarse kleur is verdwenen! In het bos zagen we al veel en grote paddestoelen. We zijn tijdens deze reis lang in het voorjaar blijven hangen. De ene keer omdat we heel noordelijk zaten en de andere keer omdat we zo hoog in de bergen zaten. Maar nu heeft de zomer ons ingehaald en lijkt hij zelfs z'n langste tijd al gehad te hebben...

Laatste week?

13 augustus 2009

We reden in 2 dagen door Zweden. De laatste dag winkelden we nog uitgebreid in Helsingborg. Dit bleek een mooi stadje met veel winkels en gezellige, druk bezette terrasjes. 's Middags reden we nog door naar Denemarken. De eerste stop was de Lidl, waar een voorraadje bier en wijn werd ingeslagen. Kort na 18.00 uur vonden we een camping op het eiland Fyn, in het plaatsje Tårup. http://www.taarupstrandcamping.dk/ Een plaatsje met uitzicht over de Storebælt en de mooie brug die door Nederlanders is aangelegd. Deze brug verbindt de eilanden Langeland en Fyn.

En dan zijn we ons bewust dat de reis langzaam naar een eind komt. De gang is er een beetje uit. We genieten van de zon, rusten lekker uit en overdenken onze belevenissen.

Het was een lange reis, een flinke afstand in kilometers. De Varangerhalvøa vonden we een geweldig gebied. Als je daar geweest bent is een extra rit naar de Noordkaap echt niet meer nodig! We zijn door stukjes Noorwegen gekomen waarvan we nu al weten dat we daar nog eens terug willen komen om wat uitgebreider te kijken. Met name de Hardangervidda, waar we nu vanwege het weer al snel weer zijn vertrokken. En onder de Lofoten, ten zuiden van Bødo, ligt een groep van fjorden waar de gletsjer Jostedalsbre veel uitlopers heeft. Dat schijnt ook een erg mooi stuk te zijn. De Lofoten met zijn mooie landschappen was ook zeker zeer de moeite waard! Het zuiden van Noorwegen heeft ook mooie stukken die we nog een keertje gaan doen. Kortom, we gaan terugkomen in Noorwegen. Het plan is wel om dat dan wat vroeger in het seizoen te doen. We konden in heel Scandinavië goed boodschappen doen. In groenten was niet veel keus, niet bij de verse, maar ook niet in blik of glas. Fruit was er wel volop en vooral aardbeien waren overal, ook vaak langs de weg, te koop. Een flesje wijn is erg duur in de winkel. Op een terrasje betaal je voor een glas wijn of een pilsje 6 euro! Wat hier bij iedere supermarkt of bakker te koop is...worteltjestaart! Weet je nog; er komt een konijn bij de bakker en die vraagt....

Het was erg handig dat je je met de Engelse taal goed kunt redden. De campings waren prima, goed sanitair en uitgebreide keukens. Wij hadden een voorkeur voor de kleine campings. De prijzen van de campings lagen tussen de 15 en 20 euro. In het noorden van Finland en Noorwegen zijn minder campings. Internet was in het hoge noorden wat moeilijk te vinden. Verder was het geen probleem en was er op veel campings gratis WIFI. Op Runde, waar we echt in een uithoek zaten hadden we wifi in de camper. We bleven twee dagen aan de oostkust van Denemarken, in Tårup. Daarna fietsten we nog twee dagen vanaf een camping aan de westkust, http://www.kongeaacamping.dk/ We boften met het weer en fietsten langs de geoogste graanvelden. De bramen waren ook al rijp, dus die moesten natuurlijk geplukt worden! Denemarken is echt een mooi land om te fietsen!

Inmiddels is het woensdag 12 augustus als we richting Nederland vertrekken. We deden nog een grote supermarkt in Kolding, om nog wat typisch Scandinavische dingetjes in te slaan. Nu zijn jullie vast benieuwd wat dat dan zijn... wel, de eerste kennen jullie allemaal: Zweedse balletjes, verder nog zalm, viskekaker, sennepsaus, rekersalade, sinaasappeljam; den egte! Nye kartofler, ærter. En natuurlijk een Vienne Stänge...Nu hadden we ontzettend pech want die laatste hadden ze niet!

De afstand naar Emmen, waar we wilden uitkomen vandaag was 570 km. Uiteindelijk stopten we om te kamperen in Andrup, Duitsland. Het was erg druk op de weg, veel omleidingen vanwege wegwerkzaamheden. Dus morgen doen we dan die laatste 50 km nog en blijven daar dan een paar daagjes hangen, beetje fietsen, dagje dierentuin. En dan is het echt op. We hebben dan 40 keer een overnachtingsplaats gezocht. De auto heeft er 10.500 km bij op de teller.